İnek Gübresi

“Elimdeki İnek Dışkısı”


-Neden elimde?

-İğrenmiyor muyum?

Bir farkındalık yazısıyla sizinle paylaşıyorum:

“Bu sabah erkenden bahçeye indim. Hıyar tohumu ekecektim. Dünden yerini hazırlamıştım. Sadece gübresini sermek kalmıştı ve bir daha kazıp tohumu ekecektim. Öyle de yaptım. Ekmeye başlamadan gökgürültüsü ve tek tük yağmur damlası gelince işi hızlandırdım ve tohumları ektim. İnşallah bereketli olur…

Ekmeden önce toprağı gübreyle karıştırmak gerekiyor. Gübre sadece sebzeye değil tüm bitki örtüsüne can katar. Hıyarlar da verimli olsun diye ben de aldım elime ve toprakla bir güzel karşıtırdım. Önce kazma ile dağıttım sonra elimle toprağı gübreyle harmanladım. Sonra da ekilecek yeri açtım. Tek tek tohumları dizdim ve üzerini kapattım. “Bundan sonrası Allah’tan” der kırsaldaki insan…

İlginç gelebilir yada aynı düşüncede olabiliriz. İnsan dışkısı yada hayvan dışkısı iğrenç gelir. Yani alıp da sarılmayız yani. Yüzümüz biraz ekşir. Aslında sizin ekşir. Ben dağda yürürken denk geldiğim dışkıyı sopayla incelerim. İğrenmem. Ne yemiş, hangi hayvanın olabilir diye deneyimlerim. Bu da iğrenç gelebilir ama bakış açısı. Benim de iğrendiğim noktalar var elbet. Mesela bir dışkıya basmam oturmam gibi…

Ancak öyle birşey var ki, ne toprakla uğraşan ve eline inek dışkısı alan insan iğrenir, ne de çocuğunun bezini değişen anne ve baba çocuğunun dışkısından iğrenir. İstisnalar vardır elbet…

Böyle düşününce elimde resmen yoğurduğum bu inek dışkısı beni hiç iğrendirmiyor. Kokusu da öyle. Çünkü biliyorum ki zararsız ve ölüm saçmıyor. Yoksa ekinlere vermezdik zaten. Ayrıca sebze ve meyvelerimize can veren şeyi sevmemek de elde değil gibi…

Şimdi şehirde yolun ortasında bir pislik görsek iğreniriz. Ne işi var onun orda. Ancak burada olunca anlayışlı oluyorsun. Bir yaban hayatı var çünkü. Kim bilir hangi canlı geldi geçti buradan diye de merak ediyorsun…

Birşeyi sevmek ve sevmemek de düşüncelerimizin ve algımızın sunduğu seçenekler sanırım. İnsan kendi evladının dışkısından yüz çevirmezken başkası olunca iğrenir. İnsan sevince herşey gözüne güzel gelir. Belki de sevmektir herşeyi yoluna koyan…

Dedim diye ellerde görmeyeyim şimdi. Sevmek derken o anlamda demedim. Yani ekinime fayda veriyor. Ona değer katıyor. Neden iğreneyim ki?
Daha Fazlası İçin

İnstagram/kameraygun

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s